Vanaf Ex. 19: Adviezen van God
Vorige Beginpagina Omhoog

Vertelling

Toelichting voor de voorlezer

Dit laatste projectdeel is een drastische bekorting van de gebeurtenissen in het laatste stuk van Exodus tot en met het boek Numeri. Na de ontvangst van de tien geboden wordt onze tocht naar het beloofde land afgesloten, hoewel in de bijbel nog vele gebeurtenissen volgen. De selectie in dit project is gemaakt om het accent op doorzettingsvermogen met steun van God te leggen. Dit heeft als direct gevolg dat het verhaal minder tekstgetrouw is dan de vorige delen.

Verhaal

Al maanden waren de IsraŽlieten door de woestijn onderweg naar Gods beloofde land. Onderweg verloren ze vaak de moed, maar steeds hielp God hen weer op de been en wist Mozes ze weer verder te leiden. Wanneer komen ze nu eindelijk eens aan?

(Ex. 19) Toen ze in de woestijn SinaÔ waren gekomen zei God tegen Mozes: beklim met Ašron de berg en laat alle mensen benden achter.

(Ex. 20) Boven op de berg zei God tegen Mozes en Ašron: Luister goed naar de opdrachten die je meegeef.

Ten eerste: Ik ben de enige god.
Ten tweede: Aanbid geen namaakgoden.
Ten derde: Roep mij niet voor flauwekul.
Ten vierde: Rust ťťn dag in de week uit van je werk.
Ten vijfde: Heb respect voor je vader en moeder.
Ten zesde: Maak nooit iemand dood.
Ten zevende: Laat je man of vrouw niet in de steek.
Ten achtste: Steel niet.
Ten negende: Lieg en roddel niet.
Ten tiende: Wees niet jaloers of hebberig.

Zo gaf God noch tientallen regels en adviezen, om de mensen te leren wat goed voor hun was. (Ex. 31) En God gaf al deze regels aan Mozes, gegraveerd in twee grote platen steen, de stenen tafelen.

(Ex. 32) Maar de mensen beneden werden ongeduldig en dachten dat Mozes nooit terugkwam. En intussen zitten wij maar zonder de hulp van God! De bedachten een plan voor een reservegod: iedereen leverde goud in, en daar lieten ze Ašron ze een prachtig gouden beeldje van een kalf van maken. Ze dachten: dit beeldje is goud waard, net als God eigenlijk. Zo hebben we tenminste iets tot Mozes terugkomt. Erg slim was dat niet, natuurlijk.

Toen zei God tegen Mozes op de berg: Mozes ga maar terug naar je volk, want je kunt ze geen moment alleen laten of ze maken er een potje van. Weet je wat, ik vernietig ze allemaal, en dan ga ik alleen met jou verder naar het beloofde land. Maar Mozes zei: God, denk eens al alle moeite die u gedaan hebt om ons zover te krijgen, en aan de beloften die u gedaan hebt aan Abraham, Isašk en IsraŽl. U kunt dit toch allemaal niet zomaar opgeven? Een God zuchtte en gaf toe.

En Mozes daalde van de berg af met de twee stenen tafelen, en toen hij de mensen enthousiast zag dansen om het gouden kalf werd hij woedend. Hij sloeg de stenen tafelen kapot tegen de berg en verpulverde het gouden kalf.

(Ex. 34) En God zei tegen Mozes: maak twee nieuwe stenen tafelen en neem die mee de berg op, dan zal ik je mijn regels en adviezen nogmaals geven.

En boven aangekomen, kreeg Mozes nogmaals de leefregels van God uitgereikt. Blij kwam hij er weer mee beneden.

De mensen bouwden een grote mooie kist met draagstangen om de stenen tafelen in te vervoeren. De versierden deze kist met goud en beeldhouwwerk en noemden hem de Ark. Zo zouden ze Gods regels en wetten altijd bij zich hebben.

Nog vele jaren hebben de Joden gezworven in de woestijn, in het totaal veertig jaar! Veel mensen werden oud en overleden onderweg. Ook Mozes was oud geworden. Toen hij weer eens hoog op een berg geklommen was om dicht bij God te zijn, wees God in de verte en zei: Mozes, daarginds zie je het beloofde land. Helaas zul jij het niet halen, maar je volk zal er gelukkig en groot worden. Korte tijd later overleed Mozes.

En zoals God gezegd had gebeurde: het volk van IsraŽl trok blij het beloofde land binnen!

Activiteit

Bedoeling

Deze pagina is onderdeel van het project Op weg naar het beloofde land. Dit project is geschikt voor de Veertigdagentijd, maar kan ook als zelfstandig project worden gebruikt.

Voorbereiding

Gebruik de materialen van de beschrijving van het  Vastenproject Op weg naar het beloofde land.

  • Maak voor ieder kind een afdruk van het eerste verkleinde bordspeldeel (met de nummers 33 t/m 40) plus de eindpagina.
  • Maak voor ieder kind een afdruk van de ongenummerde pagina
  • Zorg voor afdrukjes van de pagina's met de nummers 33 t/m 40, plus de eindpagina

Uitvoering

Vertel het verhaal. Gebruik de bovenstaande tekst of lees voor uit een van de kinderbijbels.

Deel de pagina's 33 t/m 40 uit aan de kinderen en laat ze het tafereel tekenen dat erbij geschreven staat. Als er meer kinderen dan vakken zijn (of als meer kinderen hetzelfde tafereel willen afbeelden) krijgen deze "extra" kinderen een ongenummerd vak waarop de het tafereel van hun keuze kunnen tekenen. Onderaan dit vak kan de maker een opdracht aankruisen die moet worden uitgevoerd door de speler die op dit plaatje komt.

Als de tekeningen klaar zijn, plakken we ze (inclusief de erbij gedrukte verhaaltekst) aan elkaar op volgorde. Dit hoeft niet in een rechte lijn, maar een slingerpad is misschien nog leuker.
De extra tekeningen worden geplakt naast de overeenkomstige genummerde vakken, dus zonder dat ze de nummervolgorde doorbreken. Plak de Beloofde-Land-pagina aan het eind.

Geef elk kind een verkleind bordspeldeel mee om thuis te tekenen en kleuren en aan de vorige delen vast te plakken.

Met Pasen spelen we het spel!

Ervaringen

Gebruikers melden de volgende ervaringen:

Verwante pagina's:

Vasten-project Op weg naar het beloofde land

 

 

 

 

 


Uw reactie is welkom op reacties@kindernevendienst.org

-